Roots’n’Fruits – muzyczny festiwal w Muzeum Polin od 16 do 18 lutego

Inauguracyjna edycja POLIN Music Festival odbędzie się pod hasłem Roots’n’Fruits. Organizatorzy chcą podjąć próbę zastanowienia się m.in. nad takimi kwestiami jak: co znaczy żydowska tożsamość dla współczesnych kompozytorów i wykonawców oraz gdzie splatają się korzenie współczesnej muzyki izraelskiej i polskiej. Festiwal ma być spotkaniem kompozytorów i wykonawców z Izraela, Polski i innych krajów żydowskiej diaspory.

Martha Argerich jako jurorka XVII Konkursu Chopinowskiego w Warszawie w 2015 r.

W dniach 16-18 lutego 2018 r. na scenie Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN wystąpią takie gwiazdy jak argentyńska pianistka Martha Argerich i klarnecista David Krakauer, grający głównie muzykę klezmerską. Kuratorami festiwalu są skrzypek (pojawi się także kilkakrotnie na scenie) i popularyzator muzyki izraelskiej Michael Guttman oraz dziennikarz muzyczny, koordynator sceny muzycznej w Muzeum  POLIN Kajetan Prochyra.

Dzień pierwszy festiwalu (piątek, 16 lutego) to koncert symfoniczny w wykonaniu Orkiestry Sinfonia Varsovia pod batutą izraelskiej dyrygentki Bar Avni. Orkiestrze towarzyszyć będą soliści: Michael Guttman (skrzypce), Jing Zhao (wiolonczela) i David Krakauer (klarnet).

Drugi dzień festiwalu (sobota, 17 lutego) wypełnią trzy koncerty muzyki kameralnej zatytułowane „Skrzypek schodzi z dachu”. Wystąpią: warszawski kolektyw Hashtag Ensemble (w jednym utworze z towarzyszeniem Davida Krakauera i pochodzącej z RPA pianistki Kathleen Tagg), następnie duet Krakauer-Tagg i wreszcie w finale o godz. 21 Martha Argerich, której światowa kariera rozpoczęła się od zwycięstwa w Konkursie Chopinowskim w Warszawie w 1965 roku. W Muzeum POLIN na scenie towarzyszyć jej będą przyjaciele – Michael Guttman (skrzypce), Jing Zhao (wiolonczela), Akane Sakai (fortepian), a także córka artystki Anne Catherine Dutoit, która wygłosi słowo wstępne.

Duet David Krakauer (klarnet) – Kathleen Tagg (fortepian)

Trzeci dzień festiwalu odbędzie się pod hasłem „Żydowskie tango”. Ten argentyński taniec jest, obok muzyki klasycznej, wielką pasją inicjatora POLIN Music Festivalu – Michaela Guttmana. Skrzypek zaprosił do Warszawy swoich przyjaciół z Brukseli: Aleksandra Gurninga (fortepian),  Lysandre  Donoso  (bandoneon) i Ariela Ebersteina (kontrabas).

Program POLIN Music Festival: Roots’n’Fruits:

16.02.2018, piątek:

Koncert symfoniczny: Roots’n’Fruits:

19:00
Orkiestra Sinfonia Varsovia pod batutą Bar Avni
oraz soliści: Michael Guttman (skrzypce), Jing Zhao (wiolonczela) i David Krakauer (klarnet)

Program:

Carl Maria von Webern – Oberon – overture
Noam Sheriff “Violin Concerto” + Michael Guttman

***

Bedřich Smetana “Ma Vlast”
Max Bruch “Kol Nidrei” + Jing Zhao
Wlad Marhulets „Concerto for klezmer clarinet” + David Krakauer

17.02.2018, sobota:

Skrzypek schodzi z dachu

18:00

Hashtag Ensemble i goście:

Ania Karpowicz – flet, piccolo
Adam Eljasiński – klarnet
Oliwier Andruszczenko – klarnet
Kamila Wąsik-Janiak – skrzypce
Marta Piórkowska – skrzypce
Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
Dominik Płociński – wiolonczela
Wojtek Błażejczyk – gitara elektryczna
Mateusz Loska – kontrabas
Paweł Janas – sampler
Lilka Krych – dyrygentka
gościnnie: Piotr Sałajczyk – fortepian

Program:

Aviya Kopelman „Phantom of the Fuge”
Yair Klartag „A Villa in the Jungle”
Matthew Schlomowitz „Fast Medium Swing”
Judd Greenstein „The Jewish Pope”
Krakauer-Tagg-Duo „Breath and Hammer”

Program:

Steve Reich „New York Counterpoint”
Avyia Kopelman „Piano Trio” – + Michael Guttman & Jing Zhao
John Zorn “Ebuhel”, “Parzial”
Kinan Azmeh “NOV 22”
David Krakauer “Synagogue Wail”
Trad. (arr. D. Krakauer) „Der Hayser Bulgar”

21:00
Słowo wstępne: Anne Catherine Dutoit

Martha Argerich

goście: Michael Guttman / Akane Sakai / Jing Zhao

 

18.02.2018, niedziela:

19:00
Żydowskie Tango

Michael Guttman (skrzypce)
Alexander Gurning (fortepian)
Lysandre Donoso (bandoneon)
Ariel Eberstein (kontrabas)

Actus Humanus – święto miłośników muzyki dawnej


W niedzielę zakończyła się bożonarodzeniowa edycja gdańskiego festiwalu Actus Humanus. W ciągu pięciu dni melomani mogli uczestniczyć w 10 koncertach w zabytkowych wnętrzach Głównego Miasta: Centrum św. Jana, Ratuszu Głównomiejskim i Ratuszu Staromiejskim a także w koncercie plenerowym, w czasie którego z wieży kościoła św. Katarzyny zabrzmiał carillon.

Na Baroque Goes Nuts! przekazywałem codziennie relacje z festiwalu. Napisałem między innymi, że do perfekcyjnej organizacji, o której pisałem już podczas wielkanocnej edycji festiwalu, trzeba dodać inne określenia: radość, ciepło i serdeczność. Bo Actus Humanus był dokładnie taki, jak jego przydomek Nativitas. Święta Bożego Narodzenia.

Actus Humanus to wielkie święto dla miłośników muzyki dawnej. Koncerty odbywają się w dwóch cyklach. Późnym popołudniem są to koncerty Polonica, na których program – przygotowany specjalnie na festiwal – prezentują polscy artyści; wieczorami odbywają się koncerty światowych gwiazd muzyki dawnej. Nie znaczy to wcale, że koncerty popołudniowe są mniej atrakcyjne. Czasami to prawdziwe perełki, jak niedzielny, niezapomniany koncert Lilianny Stawarz i Grzegorza Lalka, na którym usłyszeliśmy wybitne interpretacje sonat skrzypcowo-klawesynowych Archangelo Corellego, czy występ Coriny Marti (klawesyn) i Michała Gondko (lutnia), których po wykonaniu utworów z szesnastowiecznych polskich tabulatur publiczność nie chciała wypuścić z estrady.

Muzyka dawna brzmi nie tylko we wnętrzach gdańskich zabytków, ale ożywia też miejską przestrzeń za sprawą koncertów plenerowych. Po raz pierwszy w historii Gdańska odbył się na przykład grudniowy koncert carillionowy. Miejska carillonistka Monika Kaźmierczak wykonała brawurowo na koncertowym pięćdziesięciodzwonowym carillionie zainstalowanym na wieży kościoła św. Katarzyny transkrypcje utworów Buxtehudego. Temperatura na zewnątrz była bliska zeru, ale było naprawdę gorąco. Nie tylko za sprawą zewnetrznych grzejników, kocy, ogrzewaczy do rąk i ciepłej herbaty, którą zapewnili organizatorzy.

Do Gdańska przyciągają oczywiście także gwiazdy. W tym roku usłyszeliśmy brytyjski zespół wokalny Orlando Consort, który wykonał program pod tytułem Alleluia Nativitas, złożony ze średniowiecznych i renesansowych śpiewów łacińskich oraz kompozycji paraliturgicznych związanych z okresem Bożego Narodzenia; orkiestrę Europa Galante, która pod dyrekcją Fabia Biondiego i z udziałem Polskiego Chóru Kameralnego oraz znakomitych solistów (Francesca Lombardi Mazzulli – sopran, Delphine Galou – kontralt, Anicio Zorzi Giustiniani – tenor, Roberto Lorenzi – bas) wykonała dublińską wersję oratorium Mesjasz, HWV 56 Georga Friderica Handla; madrygały Carla Gesualdo w wykonaniu La Compagnia del Madrigale; Ensemble Correspondances kierowany przez Sébastiena Daucé w niezwykłej interpretacji utworów Charpentiera związanych z okresem Adwentu i Bożego Narodzenia oraz – na finał festiwalu – Ann Hallenberg (mezzosopran) oraz Les Talens Lyriques pod dyrekcją Christophe’a Rousset w programie Farinelli Primo Uomo Assoluto. Szczegółowe relacje ze wszystkich koncertów można znaleźć na barokowo.pl: BGN! – Actus Humanus

Na następną edycję Actus Humanus nie trzeba będzie długo czekać. Już za nieco ponad trzy miesiące rozpocznie się edycja wielkanocna – Resurrectio, na którym w cyklu Polonica wystąpią Małgorzata Fiebig, Stefan Plewniak, Tomasz Pokrzywiński, Katarzyna Anna Olszewska, Dymitr Olszewski, Zygmunt Magiera oraz Octava Ensemble, a na koncertach wieczornych Paul McCreesh, Gabrieli Consort & Players, Ottavio Dantone, Accademia Bizantina, Marcel Pérès, Ensemble Organum, Paolo Da Col, Odhecaton, Akademie Für Alte Musik Berlin, Sonia Prina, Delphine Galou, Monica Piccinini, Sophie Rennert i Martin Vanberg.
Szczegółowy program Actus Humanus Resurrectio, który odbędzie się w dniach 28.03 – 1.04.2018 można już znaleźć na stronie Actus Humanus Resurrectio, koncerty są też wpisane do Barokowego Rozkładu Jazdy.

Tekst i zdjęcia: Michał Orzechowski, barokowo.pl

 

Gwiazdy na Gwiazdkę

Zbliża się okres świąteczno-noworoczny. Wszyscy będziemy z niecierpliwością wypatrywać na niebie pierwszej gwiazdki, ale gwiazdy pojawią się także w polskich salach koncertowych.

Katowice, Narodowa Orkiestra Polskiego Radia:

24 listopada 2017

Francuski kontratenor Philippe Jaroussky z zespołem Ensemble Artaserse, którego jest współzałożycielem wykonają fragmenty instrumentalne i wokalne z oper Radamisto; Flavio, król Longobardów; Siroe, król Persji; Imeneo; Giustino; Ptolemeusz, król Egiptu oraz wybrane części z concerti grossi op. 3 i 6 Georga Friedricha Händla.

8 grudnia 2017

Oratorium na Boże Narodzenie, BWV 248 Johanna Sebastiana Bacha w wykonaniu Les Musiciens du Louvre  pod dyrekcją Marca Minkowskiego. Partie solowe wykonają: Lenneke Ruiten i Ana Quintans – sopran, Christopher Ainslie i Helena Rasker – alt, Fabio Trümpy i Valerio Contaldo – tenor, James Platt i Felix Speer – bas. Na koncercie usłyszymy kantaty I, II, IV, VI, przeznaczone odpowiednio na pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia, drugie święto, Nowy Rok i Trzech Króli.

12 stycznia 2018

Acis and Galatea, HVW 49a – Georga Friedricha Händla. Ta oparta na Metamorfozach Owidiusza kompozycja była najbardziej popularnym dziełem scenicznym Händla za jego życia. Jest nazywana różnie: małą operą, pastoralną serenatą, maską, a nawet oratorium. W Katowicach usłyszymy Akisa i Galateę w interpretacji Paula McCreesha, Gabrieli Consort & Players oraz solistów: Mhairi Lawson – Galatea, sopran; Robert Murray – Acis, tenor; Jeremy Budd – Damon, tenor; Tom Robson – Corydon, tenor i Ashley Riches – Polyphemus, bas.

szczegóły:
http://www.nospr.org.pl/pl/kalendarz

 

Gdańsk, Actus Humanus Nativitas

13-17 grudnia 2017

5 dni, 10 wyjątkowych koncertów, magiczne miejsca starego Gdańska. Zaproszenie do udziału w bożonarodzeniowej odsłonie Actus Humanus przyjęli Fabio Biondi, Sébastien Daucé, Ensemble Correspondances, Europa Galante, Maria Erdman, Ann Hallenberg, Monika Kaźmierczak, La Compagnia Del Madrigale, Grzegorz Lalek, Les Talens Lyriques, Orlando Consort, Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, Martyna Pastuszka, Christophe Rousset, Lilianna Stawarz i Marcin Świątkiewicz. Szczegóły koncertów na http://www.actushumanus.com/

 

Wrocław, Narodowe Forum Muzyki

Barokowy Sylwester 2017!!!

30 i 31 grudnia 2017 wystąpią Wrocławska Orkiestra Barokowa pod dyrekcją Jarosława Thiela, amerykańska mezzosopranistka Vivica Genaux oraz aktor Przemysław Wasilkowski. Magiczną przestrzeń NFM wypełni muzyka Vivaldiego i Händla, między innymi fragmenty Muzyki ogni sztucznych, HWV 351. Krótko mówiąc: fajerwerki na niebie – fajerwerki w sali koncertowej.
Szczegóły na: http://www.nfm.wroclaw.pl/component/nfmcalendar/

Te i inne wydarzenia związane z muzyką dawną można znaleźć także w Barokowym Rozkładzie Jazdy: http://barokowyrozkladjazdy.pl

 

 

Nowy Festiwal Improwizacje w Warszawie

Z inicjatywy Arte Fundacji Kultury i Edukacji rodzi się właśnie zupełnie nowe przedsięwzięcie koncertowe w Warszawie – festiwal poświęcony muzyce improwizowanej. Pierwszy Festiwal Improwizacje odbędzie się w dniach 29 listopada – 3 grudnia w dwóch studiach koncertowych Polskiego Radia: im. Władysława Szpilmana (większość koncertów) oraz im. Witolda Lutosławskiego (jedno wydarzenie 2 grudnia). Dyrektorem artystycznym Festiwalu jest pianista Aleksander Dębicz, znany już czytelnikom MelomaniOnline.pl z rozmowy opublikowanej we wrześniu (Alekander Dębicz: Nie interesuje mnie sztuka hermetyczna).

Dębicz ma klasyczne wykształcenie muzyczne, ale jest przeciwny zamykaniu się w jakiejkolwiek jednej estetyce. Debiutował albumem „Cinematic Piano” z autorskimi kompozycjami inspirowanymi muzyką filmową. Jest wielbicielem Bacha, ale słucha też O.S.T.R-ego. Do udziału w festiwalu zaprosił muzyków z różnych nurtów – od klasyki poprzez jazz po muzykę etniczną. Na Festiwalu Improwizacje wystąpią:

  • Amerykański muzykolog, kompozytor, pianista i dyrygent Robert D. Levin, z powodzeniem łączący pracę naukową z karierą artystyczną, wybitny znawca Mozarta, autor rekonstrukcji kilku jego dzieł (zagra program „Mozart improwizowany” – kompozycje Mozarta i improwizacje na ich temat)
Robert Levin. Fot. Clive Barda
  • Trio londyńskiego pianisty Veryana Westona, który zagra z chińską multiinstrumentalistką i kompozytorką Bei Bei Wang – perkusja oraz malezyjską skrzypaczką Pei Ann Yeoh (improwizacje jazzowe)
Veryan Weston Trio
  • Maria Pomianowska, multiinstrumentalistka, także kompozytorka i wykładowczyni Akademii Muzycznej w Krakowie, która wspólnie z prof. Ewą Dahlig i lutnikiem Andrzejem Kuczkowskim zrekonstruowała dwa zaginione staropolskie instrumenty smyczkowe: sukę biłgorajską i fidel płocką; zagra z zespołem w składzie Wojciech Lubertowicz, Aleksandra Kauf, Iwona Rapacz (improwizacje osadzone w nurcie world music, oprócz wyżej wymienionych instrumentów usłyszymy także sukę mielecką, sukę basową i bębny)
Maria Pomianowska
  • Aleksander Dębicz w duetach z:

– wiolonczelistą Marcinem Zdunikiem (wspólnie nagrali płytę „Bach Stories„, a obecnie grają także program improwizacji w różnych stylach pod nawiązującą do cyklu pieśni Schuberta nazwą „Nowa podróż zimowa”)

Marcin Zdunik i Aleksander Dębicz

– saksofonistą Szymonem Nidzworskim (cykl „Simple Tales”, spontanicznie wymyślonych muzycznych opowieści, których stylistycznym rodowodem jest bez skandynawska muzyka improwizowana, ale zawierają także odwołania do kultury słowiańskiej i Orientu).

Organizatorami festiwalu są Instytut Muzyki i Tańca oraz Arte Fundacja Kultury i Edukacji. Terminy i miejsca koncertów na plakacie poniżej. Bilety w kasach Polskiego Radia oraz na ebilet.pl.

 

A to przesłanie do publiczności od twórcy Festiwalu Improwizacje:

„Szanowni Państwo,

jak każdy muzyk uwielbiam te chwile podczas koncertów, kiedy udaje się wykreować coś niezwykłego zupełnie spontanicznie, w sposób niezaplanowany. Na takie magiczne momenty czekam zarówno jako wykonawca, jak i słuchacz, chociaż nie mogę być pewien kiedy one nastąpią. Nie wiem też do końca, co wywołuje muzyczną magię. Temperatura i wilgotność powietrza, fluidy krążące po sali koncertowej, poczucie życzliwości, posiłek przed występem, tempo dnia? Jakieś tajemnicze okoliczności, w które wierzę i na które liczę. Kompletnie jednak nie spodziewałem się, żę pomogą mi one (bo jakże inaczej) stać się częścią nowego festiwalu muzycznego!

Kocham improwizację, bo kocham wolność. W muzyce improwizacja jest swobodną i szczerą wypowiedzią i myślę, że każdy powinien móc sobie na nią pozwolić, niezależnie od języka, jakim się posługuje. Dziś improwizację niesłusznie kojarzy się wyłącznie z jazzem, a przecież jazz nie jest jedynym źródłem wolności. Na Festiwalu Improwizacje chcę pokazać, że można mówić swoim głosem, niezależnie od muzycznego gatunku. Chcę zachęcić do śmiałej wypowiedzi, do dawania jak najwięcej od siebie, do niesienia dobrych emocji, pokazywania nowych perspektyw, inspirowania, wspólnego tworzenia. I bynajmniej nie mam na myśli tylko muzyki. Ogromnie się cieszę, że zaproszenie na Festiwal Improwizacje przyjęli wybitni artyści z kompletnie różnych muzycznych światów. Usłyszymy improwizacje klasyczne, które, wydawałoby się, zanikły, improwizacje wywodzące się z folku, improwizacje jazzowe (a jakże!) a także coś na pograniczu stylów – bo styl w gruncie rzeczy jest drugorzędny, podobnie jak język. Liczą się treść i wartości.

Serdecznie zapraszam na wszystkie festiwalowe koncerty. Jestem przekonany, że Państwa obecność sprawi, że w Studiach Koncertowych Polskiego Radia uda się wykreować prawdziwą magię.”

Strona Festiwalu Improwizacje na Facebooku

Strona Aleksandra Dębicza na Facebooku

Jerzy Maksymiuk otworzy XIV Europejski Festiwal Muzyczny w Otwocku

W sobotę 4 listopada inauguracja XIV Europejskiego Festiwalu Muzycznego w Otwocku. Jerzy Maksymiuk poprowadzi festiwalową orkiestrę, z którą zagrają znakomici soliści (Katarzyna Budnik-Gałązka – altówka i Jan Stanienda – skrzypce) w programie składającym się głównie z utworów Mozarta. Publiczność zgromadzona w Teatrze im. Stefana Jaracza w Otwocku usłyszy: Divertimento D-dur, III Koncert skrzpypcowy G-dur KV 216 i Symfonię koncertującą Es-dur KV 364 na skrzypce i altówkę – ukoronowanie osiągnięć Mozarta w dziedzinie koncertu skrzypcowego. Zabrzmi także utwór napisany przez Jerzego Maksymiuka – „Vers per archi”.

Europejski Festiwal Muzyczny organizowany jest przez rodzinną Fundację Promocji Kultury OtwArte od 2004 roku. Przez 9 lat dyrektorem artystycznym Festiwalu był  skrzypek i dyrygent Jan Stanienda. Z Jerzym Maksymiukiem znają się jeszcze z czasów Polskiej Orkiestry Kameralnej (druga połowa lata 70-tych ub. wieku), w której Stanienda był solistą i koncertmistrzem. Obaj są także mocno związani z następczynią POK – Sinfonią Varsovią: Stanienda był jej koncertmistrzem w latach 1986-2000, a Maksymiuk wielokrotnie prowadził ją jako dyrygent gościnny. Katarzyna Budnik-Gałązka, laureatka III nagrody na prestiżowym Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD w Monachium (2013), jest obecnie liderem sekcji altówek w Sinfonii Varsovii.

Kamila Grott Tomaszek

Od 2014 roku kierownictwo artystyczne Festiwalu sprawuje mieszkanka Otwocka Kamila Grott-Tomaszek, oboistka, właścicielka niezależnej wytwórni fonograficznej Subito. Wydane przez Subito Koncerty wiolonczelowe Haydna i Denisova w wykonaniu Marcina Zdunika z towarzyszeniem Orkiestry Kameralnej Wratislavia pod dyrekcją Jana Staniendy uhonorowano w 2010 r. nagrodą Fryderyk za Fonograficzny Debiut Roku. Z tą samą orkiestrą pod kierownictwem Staniendy Kamila Grott-Tomaszek nagrała płytę z barokowymi koncertami na obój. Podczas tegorocznej edycji wystąpi na dwóch koncertach, w tym na jednym z synem, Jakubem Grottem, studentem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec profesora Jana Staniendy (patrz program poniżej).

W ciągu trzynastu edycji Festiwalu odbyło się 81 koncertów, na których wystąpiło 384 artystów z Polski, Niemiec, Rosji, Włoch, Stany Zjednoczonych i innych krajów. Obejrzało je w sumie ponad 24 tysięcy osób. W tym roku zagranicznym gościem jest niemiecka klarnecistka  Sabine Grofmeier, która wystąpi na koncercie kameralnym 10 listopada. Na uwagę zasługuje także zamykający tegoroczną edycję występ duetu Marcin Zdunik – wiolonczela i Aleksander Dębicz – fortepian. Zagrają oni utwory z wydanego w br. dwupłytowego albumu „Bach Stories”, na którym znalazły się zarówno utwory Johanna Sebastiana Bacha, jak i inspirowane nimi współczesne improwizacje muzyków.

Aleksander Dębicz (fortepian) i Marcin Zdunik (wiolonczela) nagrali płytę "Bach Stories" (Warner Music Polska, kwiecień 2017 r.). Zdjęcie: Stach Leszczyński.
Aleksander Dębicz (fortepian) i Marcin Zdunik (wiolonczela) nagrali płytę „Bach Stories” (Warner Music Polska, kwiecień 2017 r.). Zdjęcie: Stach Leszczyński.

Wstęp na wszystkie koncerty festiwalowe jest bezpłatny. Odbywają się zawsze o godzinie 19 w Teatrze Miejskim im. Stefana Jaracza w Otwocku, ul. Armii Krajowej 4.

Szczegółowy program Festiwalu

4 listopada 2017 godz. 19.00
Inauguracja Festiwalu
Jan Stanienda – skrzypce
Katarzyna Budnik-Gałązka – altówka
Maestro Jerzy Maksymiuk – dyrygent
Otwock Festival Orchestra
w programie: W.A.Mozart, J.Maksymiuk

5 listopada 2017 godz.19.00
Mistrzowskie Interpretacje
Paweł Gusnar – saksofon
Agnieszka Przemyk Bryła – fortepian
w programie: F.Chopin, W. van Klaveren, A. Weignein, A.Piazzola, E.Morricone, P.Itturalde

10 listopada 2017 godz.19.00
Perły Kameralistyki
Sabine Grofmeier – klarnet
Kama Grott-Tomaszek – obój
Otwock Festival Ensemble
w programie: W.A.Mozart, C.M.von Weber, M.Arnold, E.Herrmann

11 listopada 2017 godz.19.00
Niepodległa
Natalia Grosiak – śpiew
Kama Grott-Tomaszek – obój
Jakub Grott – skrzypce
Piotr Wrombel – fortepian
Wojciech Pulcyn – kontrabas
w programie: przeboje muzyki filmowej i rozrywkowej

12 listopada 2017 godz.19.00
Bach Stories
Marcin Zdunik – wiolonczela
Aleksander Dębicz – fortepian
w programie: J.S.Bach

Bester Quartet w Muzeum Polin

Bester Quartet

Bester Quartet w towarzystwie Jorgosa Skoliasa (wokal), Magdaleny Pluty (wiolonczela) i Tomasza Ziętka (trąbka, instrumenty elektroniczne) zaprezentuje premierowe interpretacje utworów Johna Zorna w nowych aranżacjach Jarosława Bestera  na scenie Audytorium Muzeum POLIN  w Warszawie 29 października o  godz. 20.00. „Księgi aniołów według Zorna” to finałowy koncert Festiwalu Muzyka Wiary – Muzyka Pokoju organizowanego przez Centrum Myśli Jana Pawła II. Koncert jest wyprzedany (przynajmniej w chwili publikacji tego tekstu).

Amerykański kompozytor John Zorn, guru światowej sceny nowej muzyki żydowskiej, pracę nad monumentalnym cyklem „Księgi aniołów” rozpoczął w latach 90. XX wieku. Dzieło stanowi pomost pomiędzy tradycją i mistyką żydowską a muzyką przełomu wieków. Do tej pory powstało 31 części/ksiąg, które wykonywali m.in. David Krakauer, Path Metheny i Eric Friedlander. Bester Quartet uczestniczył w tym wydarzeniu, nagrywając V część „Księgi aniołów”. Na niedzielnym koncercie lider i twórca Bester Quartet Jarosław Bester przedstawi wraz z towarzyszącymi mu muzykami prapremierę autorskiego projektu – wyboru ze wszystkich dotychczasowych części zornowskiego cyklu.

Bester Quartet to grupa założona w Krakowie w 1997 r., występująca początkowo pod nazwą The Cracow Klezmer Band. Zespół tworzą czterej klasycznie wykształceni instrumentaliści: Jarosław Bester (akordeon), Oleg Dyyak (instrumenty perkusyjne i klarnet), Dawid Lubowicz (skrzypce) oraz Maciej Adamczyk (kontrabas). Grają muzykę o szerokim przekroju stylistycznym – od klasyki poprzez jazz do muzyki klezmerskiej.

Oto zapis koncertu Bester Quartet na Paredes Festival w Kazimierzu Dolnym z 20 sierpnia 2016 r.:

Festiwal ORGANy PLUS+ w Gdańsku

 

Festiwal muzyki dawnej w Kościele Świętej Trójcy w Gdańsku

Oddalony nieco od głównego traktu turystycznego Kościół Świętej Trójcy w Gdańsku to miejsce niezwykłe. Jako jeden z trzech gdańskich kościołów zachował się od zniszczeń wojennych i jako jedyny w Polsce posiada lektorium wznoszące się nad wiernymi pomiędzy nawą główną a prezbiterium. Unikatowe są również odbudowywane teraz z wielką pieczołowitością wielkie barokowe organy Martena Friese z początku XVII wieku.

Już wkrótce przestrzeń kościoła wypełni po raz kolejny muzyka dawna. Stanie się tak za sprawą jesiennej edycji festiwalu ORGANy PLUS+, który odbędzie się w dniach 11-15 października 2017 roku. Centrum, wokół którego zbudowano program festiwalu stanowią organy; usłyszymy jednak również muzykę na klawesyn, skrzypce, flet prosty i flet traverso oraz na koncercie finałowym – koncerty klawesynowe Johanna Gotlieba Goldberga w wykonaniu Aliny Ratkowskiej i Goldberg Baroque Ensemble.

A tak piszą o festiwalu jego organizatorzy:

„Koncerty, na które Państwa zapraszamy, tylko z nazwy będą wydarzeniami, do których przyzwyczaiły nas sale koncertowe. W rzeczywistości będą artystycznym eksperymentem, próbą odtworzenia nie tylko samej muzyki w kształcie jak najbardziej zbliżonym do pierwowzoru, ale również próbą odtworzenia pewnej tradycji i sytuacji estetycznej, które miały miejsce w dawnym renesansowym, czy barokowym Gdańsku.

Oryginalne dawne instrumenty, dawne techniki wykonawcze, nie zmieniona od stuleci akustyka gotyckiego kościoła Św. Trójcy , oryginalne umiejscowienie muzyków na jedynym w Polsce Lektorium, wreszcie muzyka nie słyszana gdzie indziej w Polsce pomogą nam wejść w sytuację uczestnika wydarzeń muzycznych z przed wieków. Pozwólmy sobie na kolejną podróż w czasie!”

Ze szczegółami Festiwalu ORGANy PLUS+ Jesień 2017 można zapoznać się na stronie organizatorów:

http://www.organyplus.com/glowna/#program

Koncerty są też wpisane do Barokowego Rozkładu Jazdy:

https://tockify.com/barokowyrozkladjazdy/pinboard…

Opracował: Michał Orzechowski, Baroque Goes Nuts

Lucas Debargue w Filharmonii Narodowej w Warszawie

6 i 7 października warszawscy melomani mieli po raz pierwszy okazję usłyszeć na żywo w sali Filharmonii Narodowej Lucasa Debargue, francukiego pianistę, który podbił krytyków i publiczność na XV Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie w 2015 roku. Zajął „tylko” IV miejsce, ale jako jedyny z uczestników został wyróżniony prestiżową nagrodą krytyków moskiewskich.

Pierwszy raz usłyszałem Debargue’a bodaj w sonatach Scarlattiego, które pojawiły sie na jego debiutanckim albumie wydanym w 2016 r. O ile pamiętam, to było dokładnie to nagranie znalezione na YouTubie:

W tym samym roku pojawiła się druga płyta francuskiego pianisty z utworami Bacha, Beethovena i Medtnera i z takim właśnie klasycznym repertuarem go do tej pory kojarzyłem.

Okładka debiutanckiej płyty Debargue’a z kwietnia 2016 r.
Okładka drugiej płyty pianisty wydanej przez Sony Classical we wrześniu 2016 r.

Do Warszawy przyjechał jednak z utworem XX-wiecznym, olśniewającym, bardzo trudnym technicznie, II Koncertem fortepianowym g-moll op. 16 Siergieja Prokofiewa. Pierwsza wersja tego dzieła datuje się z 1913 roku, ale partytura spłonęła podczas rewolucji bolszewickiej. Znamy więc obecnie drugą wersję z 1923 r., według kompozytora znacznie różniącą się od pierwszej. Ze względu na skalę trudności początkowo niewielu pianistów odważało się grać ten koncert. Chodzi tu nie tylko o trudności techniczne, ale ogromną skalę emocjonalną: połączenie liryzmu, tragizmu (utwór dedykowany jest pamięci przyjaciela kompozytora Maksymiliana Schmidthofa, który popełnił samobójstwo) i groteski. O sprzecznościach w koncertach fortepianowych Prokofiewa tak napisał Piotr Wierzbicki w „Jak słuchać muzyki”:

Prokofiew pisał te koncerty przeciw Czajkowskiemu i Rachmaninowowi, przeciw ślicznotkom i pięknotkom, przeciw epigoństwu i emocjonalnemu rozpasaniu, Ale, na przeciw światoburczym intencjom, szedł wciąż za głosem muzyki, ona zaś ciąży ku pięknu na sposób naturalny, samoistny. W efekcie najbardziej z nich prowokatorski (hałas!) Koncert numer dwa jest zarazem najbardziej romantyczny (rzecz jasna na modłę Prokofiewowską i w potocznym znaczeniu tego słowa)

Wydaje się, że Debargue wyszedł z tych zmagań zwycięsko – warszawska publiczność przyjęła jego wykonanie z wielkim aplauzem. Pianista robił wrażenie skromnego człowieka, tak był też ubrany. Miał na sobie tylko koszulę – widać więc było, jak jego plecy stopniowo robiły się mokre od potu. Często przed rozpoczęciem swojej partii „tańczył” na siedzeniu, przeginając ciało w rytm muzyki, jakby wczuwając się w to, co za chwilę zagra. Tam, gdzie utwór tego wymagał, miał potężne uderzenia, gdzieindziej był delikatny i liryczny. Udało mu się chyba oddać walkę między romantycznym dziedzictwem a antyromantyczną (czy może raczej: antyczułostkową) postawą kompozytora. Bis – wyproszony przez publiczność długimi oklaskami od artysty zmęczonego zmaganiami z Prokofiewem – był już jak najbardziej romantyczny: Nokturn c-moll op. 48 nr 1 Fryderyka Chopina.

27-letni obecnie Debargue jest bardzo nietypowym przypadkiem jak na koncertującego pianistę. Gry na fortepianie zaczął uczyć się w wieku 11 lat i doszedł do poziomu wirtuozowskiego, ale potem porzucił ją na 10 lat. Jak mówił, przestał ćwiczyć, bo nie miał mistrza i przewodnika po świecie muzyki. Pracował w supermarkecie, by zarobić na studia z literatury.  Ostatecznie został uczniem słynnej rosyjskiej pedagog Reny Szereszewskiej, z którą pracuje do dziś (już w ramach studiów podyplomowych – w ub. r. ukończył z nagrodą specjalną Ecole Normale de Musique w Paryżu). Na moskiewskim konkursie, który okazał się przełomem w jego karierze, po raz pierwszy wystąpił na scenie z orkiestrą symfoniczną! O niezwykłym sukcesie pianisty donosiła nawet BBC:

Często występuje z rosyjskimi dyrygentami, m.in. Giergiewem, Spiwakowem i Petrenką. II Koncert fortepianowy Prokofiewa i koncert G-dur Ravela grał tydzień temu w Petersburgu z orkiestrą Teatru Maryjskiego pod batutą Giergiewa. Co ważne z polskiego punktu widzenia, na jego trzeciej płycie, która ukaże się pod koniec października (okładka poniżej) obok dwóch „małych” sonat Schuberta znajdzie się II Sonata fortepianowa A-dur op.  21 Karola Szymanowskiego, napisana w latach 1910-1911. Jej pierwszym wykonawcą był Artur Rubinstein, a potem grał go Światosław Richter i niewielu innych pianistów, gdyż utwór jest monumentalny i karkołomnie trudny technicznie. Jak widać, Debargue nie boi się wyzwań.

Okładka płyty Lucasa Debargue, która ukaże się 27 października br.

W programie sobotniego koncertu w Filharmonii Narodowej znalazł się także Łabędź z Tuoneli op. 22 nr 2 ze suity „Cztery legendy z Kalewali”, utwór Jeana Sibeliusa z samego początku XX w. (1895/1900) oraz Koncert na orkiestrę Béli Bartóka z 1943 r. Orkiestrą FN dyrygował młody niemiecki dyrygent Christian Schumann.
Szczegóły tutaj.

Maksymiuk dyryguje Zeidlera na Świętej Górze

Koncert, który odbywa się 7 października na XII Festiwalu Muzyki Oratoryjnej Musica Sacromontana w zachwycającej swoją akustyką barokowej bazylice na Świętej Górze koło Gostynia, nosi tytuł „Nieznany Józef Zeidler”. Dziś ten kompozytor, którego niektórzy nazywają polskim Mozartem, nie jest już wprawdzie zupełnie nieznany, ale wciąż znany nie dość szeroko. Jego twórczość pozostawała zupełnie zapomniana przez 200 lat. Zeidler był członkiem istniejącej od XVII wieku kapeli przy klasztorze filipinów  w Wielkopolsce i tam został pochowany w 1806 r. Zakonnicy widzieli w muzyce jeden z najlepszych środków ewangelizacji i dbali zarówno o zamawianie nowych utworów, jak i przechowywanie w klasztornych zbiorach nut. Do dziś zachowało się ponad 30 utworów Zeidlera, w tym 7 mszy.  16 rękopisów przechowywanych jest w bibliotece na Świętej Górze.

W 2004 roku ks. Jakub Przybylski ze zgromadzenia filipinów, opiekun klasztornego chóru, odkrył rękopisy nutowe utworów Zeidlera i zainteresował nimi mieszkającego w pobliżu skrzypka Wojciecha Czemplika, znanego m.in. z działalności w zespole Stare Dobre Małżeństwo. Niebawem powołano Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej im. Józefa Zeidlera, a w 2006 roku, w 200-lecie śmierci kompozytora, jego muzyka zabrzmiała na I Festiwalu Sacromontana, wzbudzając spore zainteresowanie. Festiwal odbywa się od tamtej pory rokrocznie na przełomie września i października. Na Świętej Górze pojawiła się w ciągu lat plejada znakomitych wykonawców, m. in. Orkiestra Kameralna Polskiego Radia „Amadeus” Agnieszki Duczmal, Poznańskie Słowiki i Konstanty Andrzej Kulka. Wznowiła też działaność Kapela Świętogórska.

„Missa ex D” Józefa Zeidlera na płycie wydanej przez Dux w 2016 r.

Podczas X edycji festiwalu w 2015 r. „Missa ex D” został wykonany najstarszy z zachowanych utworów Zeidlera (rękopis ze zbiorów Die Bayerische Staatsbibliothek w Monachium). Powstał, gdy kompozytor miał nie więcej niż 25 lat i zanim powstały wielkie dzieła sakralne Mozarta (więc nie mógł się na nim wzorować). Orkiestrę Sinfonia Varsovia oraz Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia poprowadził Jerzy Maksymiuk, partie solowe zaśpiewali: Iwona Hossa – sopran,  Agnieszka Rehlis – mezzosopran, Rafał Bartmiński – tenor, Robert Gierlach – bas-baryton. Rok później utwór ten doczekał się rejestracji na płycie wydanej przez Dux (zdjęcie powyżej).

W tym roku inną mszę Zeidlera w tej samej tonacji, napisaną nieco później niż opisana powyżej, wykona również Sinfonia Varsovia pod batutą Maksymiuka i Zespół Śpiewaków Camerata Silesia, pojawią się natomiast inni soliści (szczegóły poniżej). Także ten utwór ma zostać zarejestrowany i wydany na płycie. W programie koncertu pojawi się także jedno z największych dzieł epoki baroku – szósty z Koncertów brandenburskich Johanna Sebastiana Bacha. Jerzy Maksymiuk dyrygował je z wielkim powodzeniem jeszcze w czasach Polskiej Orkiestry Kameralnej (zostały wydane przez EMI w 1979 r., a potem Polskie Nagrania w 1981 r.). Dopełnieniem programu jest napisana specjalnie na festiwal przez Maksymiuka „Fanfara na smyczki”.

Jerzy Maksymiuk. muzycy z Sinfonia Varsovia i śpiewacy z Camerata Silesia podczas próby przed koncertem w bazylice na Świetej Górze, 6 października 2017 r, Zdjęcie: Ewa Piasecka-Maksymiuk

XII FESTIWAL MUSICA SACROMONTANA – NIEZNANY JÓZEF ZEIDLER
7 października, sobota, godz. 15.00

Orkiestra Sinfonia Varsovia
Zespół Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia
Jerzy Maksymiuk – dyrygent
Aleksandra Kubas-Kruk – sopran
Anna Radziejewska – mezzosopran
Karol Kozłowski – tenor
Jarosław Bręk – bas
Anna Szostak – przygotowanie chóru
Maciej Bolewski – rekonstrukcja partytury

W programie:
JÓZEF ZEIDLER -MISSA ex D
JOHANN SEBASTIAN BACH – VI Koncert Brandenburski BWV 1051
JERZY MAKSYMIUK – Fanfara na smyczki – Musica Sacromontana A.D. 2017

Organizatorzy festiwalu: Kongregacja Oratorium św. Filipa Neri w Gostyniu
i Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej im. Józefa Zeidlera
Głogówko 1, Święta Góra, 63-800 Gostyń
Dyrektor festiwalu: ks. Jakub Przybylski COr
Dyrektor artystyczny: Wojciech Czemplik

Strona wydarzenia na Facebooku

Bracia z Południa – Ingrida Gapova w Bydgoszczy

Słowacka sopranistka Ingrida Gápová

Już w najbliższą środę wielka gratka dla wszystkich melomanów. W ramach festiwalu „Kontrasty. Polska i sąsiedzi” w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy zabrzmią echa polskiej muzyki dawnej – w wykonaniu Capella Bydgostiensis pod dyrekcją Kaia Bumanna (dyrektora artystycznego Filharmonii) usłyszymy „Trzy utwory w dawnym stylu” Henryka Mikołaja Góreckiego oraz „Suitę staropolską” Andrzeja Panufnika.

Capella Bydgostiensis – orkiestra kameralna Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy

Skomponowane przez Henryka Mikołaja Góreckiego w 1963 roku „Trzy utwory w dawnym stylu” to bardzo emocjonalne stylizacje polskich melodii renesansowych, a napisana w 1950 roku przez Andrzeja Panufnika „Suita staropolska” jest opracowaniem na orkiestrę smyczkową trzech staropolskich tańców: Cenara, Wyrwanego i Hayduka, przedzielonych krótkimi interludiami o charakterze chorałowym.

Koncert nosi tytuł Bracia z Południa, usłyszymy więc także Serenadę na smyczki czeskiego kompozytora Josefa Suka oraz słowackie pieśni Mikuláša Schneidera-Trnavský’ego w przygotowanej specjalnie przez Kaia Bumanna na ten koncert transkrypcji na sopran i orkiestrę kameralną.

Pieśni Schneidera-Trnavský’ego wykona pochodząca ze Słowacji znakomita sopranistka Ingrida Gápová (na zdjęciu u góry strony), która jeszcze przed przyjazdem do Bydgoszczy napisała dla czytelników Baroque Goes Nuts! i melomanionline.pl tak:

„Dlaczego wybrałam pieśni Mikuláša Schneider-Trnavský’ego…
Dlaczego muzyka ludowa jest wciąż kultywowana, dlaczego od stuleci stanowi źródło inspiracji dla twórców? Zapewne dlatego, że jest pełna niegasnących ludzkich uczuć i emocji, że dotyka podstawowych ludzkich pragnień, którymi są szczęście, miłość i wolność. Te pragnienia nigdy nie stracą swojej siły, sugestywności i aktualności.

Kompozytor i pedagog Mikuláš Schneider-Trnavský jest jednym z czołowych twórców liryki wokalnej na Słowacji. Jego pieśni należą do obowiązkowego repertuaru w czasie nauki w słowackich szkołach muzycznych i właśnie w szkole muzycznej zetknęłam się po raz pierwszy ze stylizowanymi ludowymi pieśniami tego kompozytora. Pieśni Schneider-Trnavský’ego są inspirowane rodzimym folklorem i łatwo się je „przyswaja”. Jest tak przede wszytkim dlatego, że mają w większości proste, zrozumiałe i wpadające w ucho melodie. Ich prostota tkwi także w tym, że są szczere i od samego początku chwytają za serce. A „co w sercu, to na języku” 

Zdecydowałam się zaśpiewać właśnie te pieśni dlatego, że mogą być dla polskiego odbiorcy czymś nowym, nieznanym, oryginalnym, ale przede wszystkim dlatego, że pochodzą z mojego rodzinnego kraju. Mam nadzieję, że uda mi się wzbudzić w polskich odbiorcach miłość do słowackiej pieśni ludowej, która jest moją pasją i która mnie fascynuje. Za jej pośrednictwem chcę pielęgnować i rozpowszechniać również szacunek do historii, rodzimych tradycji i przeszłości mojego kraju i jego sztuki. Uważam to także za swój obowiązek.”

opr. Michał Orzechowski – Baroque Goes Nuts

BRACIA Z POŁUDNIA
środa, 27.09.2017, godz. 19:00
Filharmonia Pomorska im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy

55. BYDGOSKI FESTIWAL MUZYCZNY

Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis
Kai Bumann (na zdj. poniżej) – dyrygent

Ingrida Gapova – soprano

Henryk Mikołaj Górecki (1933-2010) – Trzy utwory w dawnym stylu na orkiestrę smyczkową

Mikuláš Schneider-Trnavský (1881-1958) – Wybór pieśni

Andrzej Panufnik (1914-1991) – Suita staropolska na orkiestrę smyczkową

Josef Suk (1874-1935) – Serenada na smyczki Es-dur op.6