Światowy Dzień Baletu na żywo

World Ballet Day LIVE to zainaugurowany w 2014 r. projekt pięciu czołowych zespołów baletowych świata: The Australian Ballet (Australia), Bolshoi Ballet (Rosja), The Royal Ballet (Wielka Brytania), The National Ballet of Canada (Kanada) i San Francisco Ballet (Stany Zjednoczone). W Światowy Dzień Baletu (w br. 5 października) zespoły te udostępniają na Facebooku transmisje na żywo, między innymi z prób, a także wywiady z artystami, pozwalając w ten sposób zajrzeć za kulisy wielkich przedstawień baletowych i dowiedzieć się więcej o pracy wybitnych tancerzy. Aby zobaczyć transmisje, najlepiej posłużyć się hashtagiem #worldballetday i przechodzić na facebookowe profile poszczególnych zespołów.

Piątka organizatorów zaprasza też do udziału w przedsięwzięciu zespoły z całego świata (pełna lista poniżej), w tym Polski Balet Narodowy. Na facebookowym profilu Teatru Wielkiego – Opery Narodowej będzie można na żywo obejrzeć m.in. fragment próby do Bolera, rozmowę z choreografem przedstawienia oraz dyrektorem PBN Krzysztofem Pastorem, a także wywiady z pierwszym solistą, Dawidem Trzensimiechem oraz solistką Yuriką Kitano. Polski Balet Narodowy zaprasza na transmisję na żywo 5 października od godz. 13:30 do 14:00.

Zespoły zaproszone do gościnnego udziału w projekcie World Ballet Day Live (linki prowadzą do profili na Facebooku):

Birmingham Royal Ballet
Dutch National Ballet
English National Ballet
Finnish National Ballet
La Scala Ballet Company
Northern Ballet
Norwegian National Opera & Ballet
Polish National Ballet
Scottish Ballet
Stuttgart Ballet
The Royal Danish Ballet
The Royal Swedish Ballet
Wiener Staatsballett

 

„Król Roger” Szymanowskiego w Rzymie

Wczoraj obchodziliśmy 135. rocznicę urodzin Karola Szymanowskiego, jednego z najbardziej cenionych na świecie polskich kompozytorów. Najświeższym potwierdzeniem jego pozycji jest wybranie skomponowanej w 1924 r., a wystawionej po raz pierwszy w 1926 r. opery „Król Roger” na inaugurację sezonu znakomitej orkiestry Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie.

Pierwszy koncert w rzymskiej sali Auditorium Parco della Musica odbędzie się w czwartek, 5 października, dwa kolejne – w sobotę, 7 października i poniedziałek, 9 października. Orkiestrą i chórem Akademii św. Cecylii zadyryguje jej dyrektor artystyczny, wybitny dyrygent i wielki miłośnik opery, Antonio Pappano. Urodził się w Wielkiej Brytanii, ale – jak wskazuje nazwisko – ma włoskie korzenie (rodzina przeprowadziła się z miejscowości Castelfranco in Miscano w Kampanii do Anglii w 1958 r.). Jak zresztą możecie zobaczyć na zamieszczonym tu filmie, stanowiącym piękne wprowadzenie  w muzykę operową Szymanowskiego, Pappano biegle posługuje się włoskim i ma prawdziwie włoski temperament 🙂

W międzynarodowej obsadzie znajdzie się Polak, bas-baryton Łukasz Goliński (w roli tytułowej), od dekady solista Opera Nova w Bydgoszczy.

Opera w trzech aktach o sycylijskim Królu Rogerze (z librettem Jarosława Iwaszkiewicza, kuzyna Szymanowskiego) zostanie wystawiona w wersji półscenicznej w koprodukcji z multidyscyplinarnym festiwalem sztuki Romaeuropa, który trwa ponad dwa miesiące, od 20 września do 2 grudnia. Partnerem projektu jest też polski Instytut im. Adama Mickiewicza.

Muzyce Szymanowskiego towarzyszyć będą wyświetlane w audytorium projekcje wideo przygotowane przez znany duet artystów wizualnych MASBEDO (Nicolò Massazza i Iacopo Bedogni).

Koncert 5 października będzie transmitowany na żywo przez włoskie radio (RAI Radio Tre).

Orchestra, Coro e Voci Bianche dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia
Antonio Pappano
 – dyrygent
Ciro Visco – szef chóru
Lukasz Goliński baryton (król Sycylii Roger II)
Lauren Fagan sopran (królowa Roksana)
Edgaras Montvidas tenor (Pasterz)
Marco Spotti bas (Archiereios)
Helena Rasker mezzosopran (Dyakonissa)
Kurt Azesberger tenor (Edrisi, doradca króla Rogera)

Orkiestra Agnieszki Duczmal świętuje 50. urodziny w Muzeum Polin

Agnieszka Duczmal z orkiestrą kameralną Amadeus. Fot. Jacek Mojta

Aż trudno w to uwierzyć, ale poznańska Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus działa już od prawie pół wieku! Zespół został założony przez Agnieszkę Duczmal – bezsprzecznie najbardziej znaną polską dyrygentkę – w Poznaniu w 1968 r. Rangę Amadeusa potwierdziło zdobycie w 1976 r. Srebrnego Medalu Herberta von Karajana na Międzynarodowych Spotkaniach Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim.

Jubileuszowy 50. sezon orkiestra zainaugurowała w niedzielę 1 października – Międzynarodowy Dzień Muzyki – koncertem w Poznaniu. Dziś (3 października) Amadeus pod batutą Agnieszki Duczmal wystąpi natomiast w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie. Zagra z tymi samymi znakomitymi solistami co w Poznaniu:

  • pianistą Ingolfem Wunderem, zdobywcą II miejsca i nagrody publiczności na XVI konkursie Chopinowskim (2010);
  • skrzypkiem Davidem Radzyńskim, od niedawna koncertmistrzem Isreali Philharmonic Orchestra;
  • wiolonczelistką Karoliną Jaroszewską.

W programie koncertu jest znany wszystkim melomanom Koncert fortepianowy e-moll Chopina, nieco mniej znany utwór Piotra Czajkowskiego Souvenir de Florence (sekstet smyczkowy d-moll w aranżacji na orkiestrę kameralną) i zupełnie nieznany warszawskiej publiczności (polska premiera miała miejsce w niedzielę w Poznaniu) Koncert podwójny na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę Jana Radzyńskiego – ojca wyżej wspomnianego skrzypka Davida.

Więcej informacji znajdziecie tutaj.

Strona wydarzenia na Facebooku: Koncert | Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus

Honorowy Koryfeusz dla Jerzego Maksymiuka

Wybitny dyrygent, który w ubiegłym roku obchodził 80. urodziny, a w czerwcu br. otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Białymstoku (miasta, w którym spędził wczesne dzieciństwo), został tym razem uhonorowany nagrodą polskiego środowiska muzycznego.

Podczas wczorajszej (1 października – Międzynarodowy Dzień Muzyki) gali w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie ogłoszono laureatów nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej 2017. Honorową nagrodę za całokształt twórczości otrzymał 81-letni Jerzy Maksymiuk.

Zaprojektowana przez prof. Adama Myjaka stateutka Koryfeusza Muzyki Polskiej. Fot. Paweł Piasecki

Na zdjęciach poniżej widzimy dostojnego Laureata ze statuetką oraz dyplom potwierdzający przyznanie nagrody.

Jerzy Maksymiuk ze statuetką nagrody Koryfeusz 2017 w mieszkaniu w Warszawie, 2 października 2017 r. Fot. Paweł Piasecki
Dyplom Nagrody Honorowej Koryfeusz Muzyki Polskiej 2017 dla Jerzego Maksymiuka. Fot. Paweł Piasecki.

W pozostałych kategoriach nagrody zdobyli:

Osobowość Roku: 22-letni pianista Szymon Nehring, pierwszy Polak, który w 2017 r. został zwycięzcą prestiżowego Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina w Tel Awiwie, wcześniej także laureat Fryderyka (2016) za debiutancki album płytowy z utworami Chopina, Szymanowskiego i Mykietyna, finalista i zdobywca Nagrody Publiczności XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2015).

Debiut Roku: urodzona w 1999 r. flecistka Marianna Żołnacz, zdobywczyni III nagrody na międzynarodowym konkursie fletowym w Kobe w Japonii (2017).

Wydarzenie Roku: przyznanie nagrody Grammy w kategorii muzyka chóralna płycie Penderecki Conduct Penderecki vol. 1 nagranej przez orkiestrę i chór Filharmonii Narodowej w Warszawie (przygototowanie chóru: Henryk Wojnarowski)

Organizatorami wydarzenia byli: Instytut Muzyki i Tańca, Program 2 Polskiego Radia oraz Fundacja Muzyki Filmowej i Jazzowej.

Nagrody Koryfeusz przyznano w tym roku po raz siódmy, z tym że nagroda za najlepszy debiut pojawiła się dopiero w 2016 r. Zdobywcy statuetek w kategorii Osobowość Roku oraz Nagroda Honorowa otrzymują także nagrody finansowe ufundowane przez Związek Artystów Wykonawców STOART oraz Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

Więcej informacji o nagrodzie, laureatach i gali na stronie nagrody Koryfeusz.

Gali towarzyszył koncert „Róbmy swoje”, będący hołdem dla zmarłego niedawno Wojciecha Młynarskiego, z udziałem m.in. Polskiej Orkiestry Radiowej pod batutą Krzysztofa Herdzina i Macieja Koczura oraz muzyków jazzowych, w tym duetu gitarzystów Marek Napiórkowski – Artur Lesicki.

Pełny program gali prowadzonej przez Agatę Kwiecińską z IMiT oraz Marcina Majchrowskiego, dziennikarza radiowej Dwójki, znajdziecie tutaj.

A tu filmowa wizytówka Jerzego Maksymiuka przygotowana przez Instytut Muzyki i Tańca. Całe życie zmieszczone w dwóch minutach 🙂

„Harfy Papuszy” na Międzynarodowy Dzień Muzyki w Bydgoszczy

Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy uczci Międzynarodowy Dzień Muzyki przypadający w niedzielę 1 października wykonaniem poematu symfonicznego Jana Kantego Pawluśkiewicza „Harfy Papuszy”. Utwór został skomponowany do wierszy Bronisławy Wajs „Papuszy”, poetki cygańskiej piszącej w języku romskim, odrzuconej przez własną grupę etniczną za nieprzystawalność do uświęconych tradycją wzorców i norm. Odkrywcą i propagatorem jej talentu był poeta Jerzy Ficowski. Ostatnio o Papuszy mówiło się głównie za sprawą poświęconego jej filmu według scenariusza i w reżyserii Krzysztofa Krauze i Joanny Kos-Krauze, z Jowitą Budnik w roli tytułowej.

Utwór „Harfy Papuszy” wpisuje się znakomicie w program 55. Bydgoskiego Festiwalu Muzycznego. Od dwóch lat, za sprawą dyrygenta i dyrektora artystycznego FB Kaia Bumanna, festiwal nosi tytuł Kontrasty. W roku ubiegłym w podtytule była „Wolność”, w bieżącym zaś motyw przewodni to „Polska i sąsiedzi”. Jak tłumaczy Bumann, chodzi zarówno o sąsiadów zewnętrznych, jak i wewnętrznych – Żydów i Romów.

Na poniższym filmie sopranistka Elżbieta Towarnicka (wystąpi w niedzielę w Bydgoszczy) śpiewa fragment utworu Pawluśkiewicza.

Warto dodać, że w foyer bydogskiej Fiharmonii można oglądać okolicznościową wystawę 16 zdjęć Edwarda Grzegorza Funke „Jan  Kanty Fotogaficzny”.


Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej 
Chór Opery Nova w Bydgoszczy
Ewa Strusińska dyrygent

Henryk Wierzchoń przygotowanie Chóru
Elżbieta Towarnicka sopran
Iwona Socha sopran
Magdalena Idzik mezzosopran
Tomasz Rak baryton

Otwarcie sezonu Filharmonii Narodowej także na YouTube

Filharmonia Narodowa – kanał na YouTube

Nie każdy może dziś wieczorem zająć miejsce w sali koncertowej Filharmonii Narodowej w Warszawie, ale każdy może rozsiąść się wygodnie w domu i wejść na kanał FN na YouTubie, gdzie cały dzisiejszy koncert inaugurujący sezon 2017/2018, będzie transmitowany na żywo. Początek transmisji o godzinie 19:30.

W programie koncertu najpierw „Polonez” Krzysztofa Pendereckiego, następnie Koncert na dwa fortepiany Philipa Glassa (w wykonaniu sióstr Katii i Marielle Labèque, które zagrały go także podczas prawykonania 28 maja 2015 r. z Los Angeles Philharmonic batutą Gustavo Dudamela), a po przerwie cykl pieśni Pendereckiego Powiało na mnie morze snów… Pieśni zadumy i nostalgii na sopran, mezzosopran, baryton, chór i orkiestrę (soliści: Wioletta Chodowicz – sopran, Małgorzata Pańko-Edery – mezzo-sopran, Mariusz Godlewski – baryton; kierownictwo chóru: Bartosz Michałowski). Orkiestrę FN poprowadzi Jacek Kaspszyk.

Katia i Marielle Labèque

 

Wielkie gwiazdy dzisiejszego koncertu, siostry Labèque (na zdjęciu powyżej), to jeden z najsłynniejszych pianistycznych duetów na świecie. Pochodzą z kraju Basków; w 1987 roku opuściły Francję i przeniosły się do Londynu. Od ponad 30 lat grają razem bardzo różnorodny repertuar: od koncertów Bacha z barokowymi orkiestrami, po muzykę współczesną, również elektroniczną oraz jazz (współpracowały m. in. z Chickiem Coreą i Herbiem Hancockiem).

A wracając do zalet YouTube, można tam robić coś, co jest niemożliwe (a w każdym razie nieeleganckie) na sali koncertowej: komentować na żywo to, co się aktualnie dzieje na scenie (opcja „live chat”). Sądząc po koncertach, w których miałem okazję uczestniczyć online w minionym sezonie (m.in. znakomite występy pianistów Marc-André Hamelina, dyrygowany przez Kaspszyka i Borisa Giltburga z orkiestrą pod batutą Jerzego Maksymiuka), chat cieszy się dużym powodzeniem widzów/słuchaczy. Obraz z kilku kamer pozwala zaś śledzić z bliska grę na nie tylko solisty, ale także poszczególnych muzyków z orkiestry. Przekonajcie się sami – obejrzyjcie na kanale YouTube Filharmonii oba wyżej wymienione koncerty.

Harmonogram wszystkich transmisji internetowych koncertów sezonu 2017/2018 znajduje się pod tym linkiem.

Bracia z Południa – Ingrida Gapova w Bydgoszczy

Słowacka sopranistka Ingrida Gápová

Już w najbliższą środę wielka gratka dla wszystkich melomanów. W ramach festiwalu „Kontrasty. Polska i sąsiedzi” w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy zabrzmią echa polskiej muzyki dawnej – w wykonaniu Capella Bydgostiensis pod dyrekcją Kaia Bumanna (dyrektora artystycznego Filharmonii) usłyszymy „Trzy utwory w dawnym stylu” Henryka Mikołaja Góreckiego oraz „Suitę staropolską” Andrzeja Panufnika.

Capella Bydgostiensis – orkiestra kameralna Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy

Skomponowane przez Henryka Mikołaja Góreckiego w 1963 roku „Trzy utwory w dawnym stylu” to bardzo emocjonalne stylizacje polskich melodii renesansowych, a napisana w 1950 roku przez Andrzeja Panufnika „Suita staropolska” jest opracowaniem na orkiestrę smyczkową trzech staropolskich tańców: Cenara, Wyrwanego i Hayduka, przedzielonych krótkimi interludiami o charakterze chorałowym.

Koncert nosi tytuł Bracia z Południa, usłyszymy więc także Serenadę na smyczki czeskiego kompozytora Josefa Suka oraz słowackie pieśni Mikuláša Schneidera-Trnavský’ego w przygotowanej specjalnie przez Kaia Bumanna na ten koncert transkrypcji na sopran i orkiestrę kameralną.

Pieśni Schneidera-Trnavský’ego wykona pochodząca ze Słowacji znakomita sopranistka Ingrida Gápová (na zdjęciu u góry strony), która jeszcze przed przyjazdem do Bydgoszczy napisała dla czytelników Baroque Goes Nuts! i melomanionline.pl tak:

„Dlaczego wybrałam pieśni Mikuláša Schneider-Trnavský’ego…
Dlaczego muzyka ludowa jest wciąż kultywowana, dlaczego od stuleci stanowi źródło inspiracji dla twórców? Zapewne dlatego, że jest pełna niegasnących ludzkich uczuć i emocji, że dotyka podstawowych ludzkich pragnień, którymi są szczęście, miłość i wolność. Te pragnienia nigdy nie stracą swojej siły, sugestywności i aktualności.

Kompozytor i pedagog Mikuláš Schneider-Trnavský jest jednym z czołowych twórców liryki wokalnej na Słowacji. Jego pieśni należą do obowiązkowego repertuaru w czasie nauki w słowackich szkołach muzycznych i właśnie w szkole muzycznej zetknęłam się po raz pierwszy ze stylizowanymi ludowymi pieśniami tego kompozytora. Pieśni Schneider-Trnavský’ego są inspirowane rodzimym folklorem i łatwo się je „przyswaja”. Jest tak przede wszytkim dlatego, że mają w większości proste, zrozumiałe i wpadające w ucho melodie. Ich prostota tkwi także w tym, że są szczere i od samego początku chwytają za serce. A „co w sercu, to na języku” 

Zdecydowałam się zaśpiewać właśnie te pieśni dlatego, że mogą być dla polskiego odbiorcy czymś nowym, nieznanym, oryginalnym, ale przede wszystkim dlatego, że pochodzą z mojego rodzinnego kraju. Mam nadzieję, że uda mi się wzbudzić w polskich odbiorcach miłość do słowackiej pieśni ludowej, która jest moją pasją i która mnie fascynuje. Za jej pośrednictwem chcę pielęgnować i rozpowszechniać również szacunek do historii, rodzimych tradycji i przeszłości mojego kraju i jego sztuki. Uważam to także za swój obowiązek.”

opr. Michał Orzechowski – Baroque Goes Nuts

BRACIA Z POŁUDNIA
środa, 27.09.2017, godz. 19:00
Filharmonia Pomorska im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy

55. BYDGOSKI FESTIWAL MUZYCZNY

Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis
Kai Bumann (na zdj. poniżej) – dyrygent

Ingrida Gapova – soprano

Henryk Mikołaj Górecki (1933-2010) – Trzy utwory w dawnym stylu na orkiestrę smyczkową

Mikuláš Schneider-Trnavský (1881-1958) – Wybór pieśni

Andrzej Panufnik (1914-1991) – Suita staropolska na orkiestrę smyczkową

Josef Suk (1874-1935) – Serenada na smyczki Es-dur op.6

Debiut płytowy 16-letniej skrzypaczki z Holandii

22 września ukazał się debiutancki, mozartowski album skrzypaczki Noi Wildschut. Ma dopiero 16 lat, ale jest już dobrze znana na holenderskiej scenie muzycznej. Pochodzi – jakże by inaczej – z muzycznej rodziny. Matka uczy gry na skrzypcach, ojciec jest altowiolistą w orkiestrze radiowej (Radio Filharmonisch Orkest), na altówce gra także siostra Noi.

W wieku 6 lat Noa Wildschut wystąpiła w transmitowanym na żywo w telewizji koncercie Kinderprinsengrachtconcert w Amsterdamie, a mając lat 7 zadebiutowała w słynnej sali koncertowej  Concertgebouw. Na poniższym filmie możemy zobaczyć jej występ jako 9-latki w duecie ze słynną skrzypaczką Janine Jansen.


Jako 16-latka podpisała kontrakt na wyłączność z Warner Classics. Jest podopieczną Fundacji Anne-Sophie Mutter, niemieckiej wirtuozki skrzypiec.

Na swoją debiutancką płytę wybrała wyłącznie utwory Mozarta, w tym Koncert skrzypcowy nr 5 A-dur KV 218, zwany często „Tureckim”. Oto trzecia część tego koncertu ( Rondo: Tempo di minuetto) skomponowanego w czasie, gdy Mozart był nadwornym koncertmistrzem arcybiskupa Salzburga. Wildschut mówi o tym utworze, że jest jak opera z wieloma rozmaitymi postaciami i kontrastami.

Na płycie znalazły się także sonata skrzypcowa nr 32 B-dur K. 454, w której na fortepianie partneruje jej wujek Yoram Ish-Hurwitz oraz Adagio E-dur na skrzypce i orkiestrę K. 261

Na poniższym filmie Noa Wildschut opowiada o pracy nad albumem, a także o wrażeniach ze swej podróży do Brazylii, gdzie spotkała się z dziećmi ze slumsów, którym umożliwiono grę na instrumentach smyczkowych.